நான்கு காளைகளும் சிங்கமும்

வெகு காலத்திற்கு முன்பு, ஒரு அடர்ந்த காட்டில் நான்கு காளைகள் வாழ்ந்து வந்தன.

அவை நான்கும் சிறு வயதிலிருந்தே சேர்ந்து வளர்ந்தவை. எங்கு சென்றாலும் நான்கும் ஒன்றாகவே சென்றன.

காலையில் ஒன்றாக மேய்ந்தன, மதியம் ஒரே நிழலில் ஓய்வெடுத்தன, இரவில் ஒன்றாக நின்று காவல் காத்தன.

அந்தக் காட்டில் ஒரு பலம் வாய்ந்த சிங்கமும் வாழ்ந்து வந்தது. அது நாள்தோறும் பசியுடன் இரை தேடி அலைந்தது.

ஒருநாள், அந்தச் சிங்கம் இந்த நான்கு காளைகளையும் பார்த்தது. "இவற்றில் ஒன்றைப் பிடித்தால், பல நாட்களுக்கு பசி தீரும்" என்று எண்ணியது.

ஆனால் அது நெருங்கும்போதெல்லாம், நான்கு காளைகளும் ஒன்றாக நின்று, தங்கள் கொம்புகளை வெளியே காட்டி, சிங்கத்தை திரும்பிச் செல்ல வைத்தன.

எத்தனை முறை முயன்றும், ஒற்றுமையாக நின்ற அந்த நான்கில் ஒன்றைக் கூட சிங்கத்தால் தொட முடியவில்லை.

நாட்கள் பல கடந்தன. சிங்கம் மெலிந்தது, ஆனால் அதன் பசி மட்டும் குறையவில்லை. அது வேறு வழியை யோசிக்கத் தொடங்கியது.

"நேரடியாக தாக்கினால் ஒன்றும் நடக்காது," என்று அது தனக்குள் சொல்லிக் கொண்டது. "இவற்றின் ஒற்றுமையைத்தான் முதலில் உடைக்க வேண்டும்."

ஒரு நாள், ஒரு காளை தனியாக தண்ணீர் அருந்தச் சென்றபோது, சிங்கம் அதனை மெதுவாக அணுகி, இனிமையான குரலில் பேசத் தொடங்கியது.

"நண்பா, நீ மட்டும்தான் இந்தக் காட்டில் உண்மையிலேயே வலிமையானவன். மற்ற மூன்றும் உன்னைப் பயன்படுத்திக் கொள்கின்றன, தெரியுமா?" என்று பொய் சொன்னது.

அந்தக் காளை முதலில் நம்பவில்லை. ஆனால் சிங்கம் நாள்தோறும் அதே பேச்சை, வெவ்வேறு வார்த்தைகளில், ஒவ்வொரு காளையிடமும் தனித்தனியாகச் சொல்லிக் கொண்டே இருந்தது.

மெதுவாக, சந்தேகம் ஒவ்வொரு காளையின் மனதிலும் ஊர ஆரம்பித்தது. "மற்றவை என்னை மதிக்கவில்லையோ?" என்று ஒவ்வொன்றும் தனக்குள் கேட்டுக் கொண்டது.

முன்பு சேர்ந்திருந்த நான்கு காளைகளும் இப்போது ஒன்றை ஒன்று சந்தேகக் கண்ணோடு பார்க்கத் தொடங்கின. பேச்சு குறைந்தது, தூரம் கூடியது.

இறுதியில், ஒரு நாள், அவை நான்கும் வெவ்வேறு திசைகளில் தனித்தனியாகச் சென்று வாழத் தொடங்கின. ஒற்றுமை என்பது என்றென்றைக்குமாக உடைந்தது.

சிங்கத்திற்கு இது தான் வேண்டியிருந்தது. ஒவ்வொரு காளையும் இப்போது தனியாக, பாதுகாப்பற்று நின்றது.

ஒரு காளை தனியாக மேய்ந்து கொண்டிருந்தபோது, சிங்கம் அமைதியாக பின்னால் வந்து, அதனை எளிதாகத் தாக்கியது.

சிறிது காலத்தில், மற்ற மூன்று காளைகளும், ஒவ்வொன்றாக, தனித்தனியே அதே விதியை சந்தித்தன.

ஒரு காலத்தில் சேர்ந்திருந்தால் ஒரு சிங்கத்தால் கூட தொட முடியாத அளவு வலிமையாக இருந்த நான்கும், பிரிந்த பிறகு ஒவ்வொன்றாக எளிதாக வீழ்ந்தன.

நீதி: ஒற்றுமையே பலம். பிரிவினால் எத்தனை வலிமையானவரும் எளிதில் வீழ்ந்துவிடுவர். சேர்ந்திருங்கள் - யாரும் உங்களைப் பிரிக்க விடாதீர்கள்.